صدای در

تو خونه ما از وقتی که یادمه هر موقع که بابایی از بیرون میومد خونه، حتی اگه ده بار تو روز بود، مامانی مشغول هرکاری که بود خودش پامیشد درو واسه بابایی باز میکرد... نه فقط زدن یه ایفن ساده ها میرفت استقبالش... ما هم دیگه یاد گرفته بودیم منتظر در زدن بابایی و رفتن پشت درو گرفتن کتش یا خریداش یا اینکه بتونیم زودتر از بقیه سلام کنیم.
هیچ وقت یادم نیس بابایی با عصبانیت یا ناراحتی اومده باشه تو خونه..بزرگ تر که شدم دیدم چقدر کار سختیه کافی بود یه روز تو مدرسه یا دانشگاه اونجور که میخوام نمیبود کاملا همون وقت که پامو میذاشتم تو خونه همه متوجه میشدن...
امروز دلم لک زده بود واسه اینکه صدای در بیاد بدوام دم در تا بابایی جواب سلاممو داد وسیله هاشو ازش بگیرمو سریع برم اشپز خونه واسش اب خنک بیارم و بپرسم چایی میخوره؟؟
چقدر دلم واسه ساده ترین کارای گذشتم تنگه

بابایی از خدا بخواه عاقبت بخیر شم

اللهم صل علی محمد و آل محمد هدیه بهت

دزد خودی...